Rudolf Virchow

Rudolf Ludwig Karl Virchow urodził się 13 października 1821 roku w Schivelbein, dzisiejszym Świdwinie, a zmarł 5 września 1902 roku w Berlinie. Był niemieckim patologiem, antropologiem, higienistą, biologiem i archeologiem. Studiował medycynę na Uniwersytecie Berlińskim, a po uzyskaniu habilitacji pracował w szpitalu Charité. W latach 1849-1902 był profesorem uniwersytetów w Würzburgu i Berlinie. Zajmował się anatomią patologiczną, rozszerzał teorię komórkową i prowadził badania nad nowotworami, gruźlicą, zakrzepami oraz zatorami. Formułował też pojęcia białaczki i amyloidozy.

Virchow działał na rzecz zdrowia publicznego, między innymi usług medycznych dla ubogich i szczepień dzieci. Był jednym z założycieli Niemieckiej Partii Postępu i uczestniczył w życiu politycznym Prus. Prowadził wykopaliska na Pomorzu, w tym w Wolinie, oraz uczestniczył w pracach archeologicznych w Troi. Uważał się za Pomorzanina, a w swoich publikacjach zajmował się historią Pomorza Zachodniego i Świdwina. W 1892 roku otrzymał Medal Copleya za badania w dziedzinie patologii, anatomii i archeologii.

Na podstawie artykułu „Rudolf Virchow” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.